2000 m²’lik bir alanda ne kadar çok şey yetiştirilebildiği inanılmaz: Tonlarca avokado, domates, lahana, buğday veya patates. Kesinlikle bir yılda yiyebileceğinden çok daha fazlası. Ancak verim, bölgeye, o yılın hava koşullarına ve yetiştirme şekline göre büyük farklılıklar gösteriyor. Domates verimi örneği, en yüksek verimin kuzey ülkelerinde elde edildiğini gösteriyor; çünkü bu ülkelerde serada yetiştirme yapılıyor ve mevsim kısıtlamaları ortadan kalkıyor. Yine de Avrupa’daki domateslerin çoğu İtalya ve İspanya’dan geliyor.
Metrekare başına çok yüksek verim, genellikle enerji, suni gübre, pestisit ve sulamaya yapılan özellikle yüksek harcamaların bir sonucudur. Dolayısıyla, mümkün olduğunca küçük bir alanda mümkün olduğunca çok ürün yetiştirmek, çevreyi her zaman koruduğu anlamına gelmez.
Özellikle sebzelerde hektar başına görülen muazzam verim farkları, Belçika’nın İtalya’dan daha verimli olduğu anlamına gelmez. [9]
