Bu iki hayvanın adını bilmiyoruz. Bunlar, Almanya’da her yıl kesilen 52 milyon, AB’de 240 milyon ve dünya çapında 1,5 milyar domuzdan [17] ikisi. Her kilogram domuz eti için tahıl, mısır ve soya fasulyesinden elde edilen yoğun yem üretimi, yaklaşık dokuz metrekare tarım arazisi gerektirir. [18]
Yani 2000 m²’lik arazimiz, iki domuzu normal kesim ağırlığı olan 115 kg’a kadar beslemek için tam olarak yeterli yemi sağlıyor. Bu miktar, altı AB vatandaşının yıllık domuz eti tüketimini (her biri 40 kg [19]) bile karşılamıyor. İşte bu noktada, neden pek çok kişinin 2000 m²’lik bir alanla yetinemediği anlaşılıyor. İki domuzumuz, kısa yaşamları boyunca muhtemelen beş kez antibiyotikle beslenecek. [20] Bu arada, AB Hayvan Refahı Direktifi’ne [21] göre, tarlamızda tam 2000 yetişkin domuz yetiştirilebilir – yani metrekare başına bir domuz.
Dünya genelinde et tüketimi hâlâ artıyor. Son 50 yılda 110 milyon tondan 350 milyon tona çıkarak üç katından fazla arttı. Kişi başına tüketim ise farklı eğilimler gösteriyor. Ne kadar et yiyeceğimiz, bireysel bir kararımızdır. Örneğin Hindistan’da et tüketimi neredeyse hiç artmamıştır.
Büyük farklılıklar: Son on yıllarda, dünyanın birçok bölgesinde –ancak hepsinde değil– et tüketimi artmıştır. Kilogram cinsinden verilen rakamlar, kesim anındaki canlı ağırlığı ifade etmektedir. [22]
